Op Nieuwjaarsdag stond Ryan Kamp aan de start van de GP Sven Nys in Baal, een van de meest iconische crossen van het seizoen. Het vertrouwde parcours rond de Balenberg lag er verraderlijk bij: een mix van snelle stroken, technische afdalingen en zware hellingen die elke fout genadeloos afstraffen. Ryan reed voor het eerst in de mooie nieuwe kleuren van Team Ekoï.
Helaas zorgde een kleine hapering van het versnellingsapparaat in de eerste bocht ervoor dat de start niet geheel vlekkeloos ging en Ryan zakte ver terug. Dan maar de achtervolging inzetten en een inhaalrace er van maken was het devies.
In de tweede en derde ronde begon het parcours zijn tol te eisen. De modderige passages werden steeds zwaarder en vooral op de schuine kanten was concentratie cruciaal. Ryan reed technisch sterk, maakte weinig fouten en wist op de klimmetjes telkens zijn eigen tempo te rijden. Halverwege de wedstrijd was duidelijk dat dit een echte slijtageslag zou worden. Ryan bleef vechten, ronde na ronde, en toonde mentale weerbaarheid toen het tempo voorin opnieuw werd opgeschroefd. Ondanks vermoeidheid bleef hij strak sturen en koos hij slim zijn momenten om te versnellen of juist te herstellen.
In de slotfase was het puur doorbijten. Met verzuring in de benen en een parcours dat steeds zwaarder werd, bleef Ryan knokken tot op de streep waar hij als 8e finishte. Hij haalde alles uit zichzelf en kon terugkijken op een solide, strijdlustige wedstrijd waarin hij zich goed liet zien op een klassieker die geen cadeaus uitdeelt.
Op 1 januari 2026 duikt er een nieuwe ploeg het veld in: Team Ekoï, met Ryan Kamp, Lauren Molengraaf en Hélène Clauzel.
“Het project brengt drie renners samen – Ryan Kamp, Lauren Molengraaf en Hélène Clauzel – die elk een sterk individueel verhaal en carrièrepad kenden, dat niet altijd de meest logische weg volgde.”, klinkt het vanuit het team.
Niettegenstaande het bewezen talent en de ambitie, was de professionele toekomst onzeker. Team Ekoï werd opgestart om dit te kaderen en hen de kans te geven om op het hoogste niveau te blijven crossen.
“Onze roots ligt in het veldrijden. Het is de discipline die onze identiteit gevormd heeft. Christoph en ik zien het als onze missie om de sport attractief en competitief te houden.”, aldus Philip Roodhooft over de insteek van het project, dat alvast loopt tot het einde van dit veldritseizoen, met dank aan Ekoï en Colnago .
“Daarna gaan we samenzitten om bekijken wat de toekomst kan brengen.”
De afgelopen maanden leefde Ryan Kamp tussen hoop en vrees. Als eenmansfractie in de wereld van de cyclocross wordt hij gesponsord door Fenix, dat deel uitmaakt van het wielerimperium van de Roodhooft broers. De onzekerheid zat hem in de arbeidsovereenkomst die op 1 januari zou eindigen. Ofwel midden in het seizoen.
De komende weken krijgt hij daar alle ruimte voor met de geruststelling ook dat hij dit lopende winterseizoen in alle rust kan afmaken zonder (financiële) concessies te moeten doen. Daarmee valt een last van de schouders. Het is overigens niet dat hij per se veel contact heeft gehad met zijn management, zegt Kamp. „Maar ik heb gelukkig wel telefonisch te horen gekregen dat ik bij de ploeg kan blijven tot het einde van dit seizoen.” Dat betekent dat hij wordt betaald tot grofweg 1 maart. „Daardoor heb ik wat ademruimte gekregen, wat gewoon enorm fijn is.”
En we zijn weer vertrokken … De berencross is de eerste cross van weer een winter vol cross plezier. De week ervoor had Ryan al zijn eerste meters in het veld gemaakt in Luxemburg, maar in Meulebeke was bijna de gehele cross elite aanwezig en ook de tv camera’s.
Hoewel het in Nederland veel had geregend lag het parcours er in Meulebeke snel bij. Dit zorgde lang voor een gesloten peloton dat over het parcours snelde. Halverwege de cross begonnen de eerste gaten te vallen maar Ryan slaagde er in om bij de eersten mee te zijn. Verderop in de race was er kopgroep met Vanthourenhout, Sweeck en Orts, maar de mannen van Crelan-Corendon die sterk vertegenwoordigd waren in de top 10, reden het gat weer dicht vooral door sterk rijden van Joran Wyseure. Ryan zat keurig in het wiel achter de mannen van Crelan-Corendon.
Het was ook weer Joran Wyseure die aanging in de voorlaatste ronden toen het even stil viel in de kopgroep en hij kreeg snel een mooie gaatje dat hij kon vasthouden tot de finish. Hij werd gevolgd door Laurens Sweeck en Michael Vanthourenhout. Ryan finishte op een 7e plaats.
Ryan zelf was nog niet helemaal tevreden, maar de vorm is goed en de supporters en begeleiding waren het er over eens: Dit was een sterk gereden cross en we kijken uit naar de rest van het seizoen. Volgende week staat alleen eerst nog het WK gravel op het programma.
Deze zomer rijdt Ryan een wegprogramma (waaronder het NK Wielrennen) en wat gravel wedstrijden.
Voor de uitslagen kunt u ProCyclingStats raadplegen >>>
(al vertellen de uitslagen niet het complete verhaal)
Achter de grote kanonnen als Mathieu van der Poel en Wout van Aert, de nummers een en twee van het wereldkampioenschap veldrijden in Liévin, streed een groepje crossers om de overige ereplaatsen. Een daarvan was onze favoriet Ryan. Hij moest zich terugvechten in koers, maar keek wel tevreden toch op zijn koers.
‘Ja, redelijk’, aldus Kamp tegenover In de Leiderstrui. ‘Eerste helft van de cross heb ik wel erg moeten wennen aan de omstandigheden. Het was zo een aanpassing met vanmorgen, dat ik er wel moeite mee had. Daardoor had ik wel moeite om in mijn ritme te komen, maar aan het einde wel een goede koers gereden denk ik.’
Wat opviel was dat de Brabander de gehele koers gas kon blijven geven, zonder een terugval in de finale. ‘Ja, klopt. Het was in het begin vooral de gewenning van de ondergrond. Toen ik aan het einde van het eerste half uur het gevoel begon te krijgen, kon ik daadwerkelijk ook mijn goede benen laten zien. Ik heb inderdaad wel een uur lang kunnen geven. Dat was ook wel goed.’
Een week voorafgaand aan het WK vertelde Kamp zijn doel: net als in Hoogerheide top tien rijden. Dat wist de spraakzame coureur net niet te halen: hij werd elfde. ‘Top tien had mooi geweest, vooral voor op mijn lijstje voor later. Ik kom van de vierde rij, dus dan is elfde wel prima. Vergeleken met vorig jaar, waar ik bijna buiten de top twintig (negentiende, red.) viel zelfs, is dit nu wel lekker ja. Het blijft een WK, dat is ook wel een niveau hoger.’
Net als grote favoriet Van Aert moest Kamp dus ook van ver beginnen aan zijn WK. ‘Wout stond achter mij. Het kwam zo uit dat ik achter Wout terecht kwam. Vervolgens was er iets in de eerste bocht, waardoor ze allemaal bijna vielen. Daardoor had ik een gat op de rest. In de eerste ronde heb ik wel met Wout kunnen duelleren. In de weg rijden is veel gezegd, maar toch hem een beetje kunnen irriteren. Je weet dat hij de favoriet is met Mathieu. Als je hem dan kan voorblijven, is dat altijd mooi meegenomen.’
Na alle ellende van de afgelopen maanden, reed Ryan Kamp in Hoogerheide de wedstrijd hij nodig had zo vlak voor het WK. ,,Eindelijk kon ik laten zien wat ik kan.” Hangend over zijn stuur en de liefkozend hand van zijn vriendin op zijn rug, kon Ryan Kamp even niet onder woorden brengen wat hij van binnen voelde. Tiende in de wereldbekercross van Hoogerheide, het was wat de Fenix-crosser uit Roosendaal even nodig had, nadat hij zaterdag in Maasmechelen (ook WB) voor de zoveelste keer letterlijk mee was gesleurd in de val van een ander.
,,Dat ik deze top-tien nodig had, kun je wel zeggen ja”, liet Kamp dan ook weten toen hij bij zijn camper eindelijk opgetogen het verhaal van zijn weekeinde, en vooral dat van de zondag, kon vertellen. ,,Eindelijk kreeg ik vandaag de kans om te laten zien wat ik kan.” Iets te vaak ging hij dit seizoen ten onder in het gedrang van de mannen die de start vanaf de vierde naar voren willen knallen. In Hoogerheide zag hij de kans om dat gevaar te omzeilen. ,,Buitenom opschuiven, dat kon hier en plots zat ik vooraan toen we het veld ingingen.”
Kamp was nooit een vraagteken voor de WK-selectie van Gerben de Knegt, maar na de top-tien van vandaag, zijn eerste ooit in de wereldbeker, is het de vraag of hij in Liévin ook weer als derde Nederlander zo hoog in de uitslag kan eindigen. ,,Ik kan het moeilijk inschatten”, zegt Kamp. ,,Dit is wel wat ik kan. Hopelijk lukt het zondag weer, want tussen deze jongens hoor ik voor mijn gevoel thuis.”
